Θεραπείες έγχυσης για τη νόσο του Πάρκινσον
Βασικά στοιχεία για τους ασθενείς

Ποιος είναι ο ρόλος της φαρμακευτικής αγωγής στη νόσο του Πάρκινσον;

Οι ασθενείς με νόσο Πάρκινσον δεν έχουν αρκετή ντοπαμίνη στον εγκέφαλο. Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον. Τα περισσότερα φάρμακα λαμβάνονται από το στόμα αρκετές φορές την ημέρα. Όταν αρχίζετε να παίρνετε τα φάρμακά σας για τη νόσο Πάρκινσον, τα οφέλη συνήθως διαρκούν καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Ωστόσο, καθώς η νόσος Πάρκινσον εξελίσσεται, μπορεί να παρατηρήσετε ότι τα οφέλη του φαρμάκου δεν διαρκούν μέχρι την επόμενη δόση. Αυτό ονομάζεται «εξασθένηση». Όταν η νόσος Πάρκινσον είναι «ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ», τα συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον, όπως ο τρόμος, η βραδύτητα και η δυσκολία στο περπάτημα, μπορεί να επανεμφανιστούν. Όταν η δράση του φαρμάκου επανέλθει, «ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ», τα συμπτώματα βελτιώνονται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να παίρνετε το φάρμακο πιο συχνά και να έχετε λιγότερο έλεγχο των συμπτωμάτων σας.
 

Τι είναι οι θεραπείες έγχυσης για τη νόσο Πάρκινσον;

Οι θεραπείες έγχυσης είναι θεραπείες είτε μέσω μιας μικρής βελόνας που εισάγεται κάτω από το δέρμα είτε μέσω ενός σωλήνα (καθετήρα) που εισάγεται στο λεπτό έντερο. Αυτό παρέχει συνεχή ροή φαρμάκων καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Η λεβοντόπα και η απομορφίνη είναι δύο κοινά φάρμακα θεραπείας έγχυσης που αντιμετωπίζουν την έλλειψη ντοπαμίνης στον εγκέφαλο.

• Λεβοντόπα: Αυτό το φάρμακο μετατρέπεται σε ντοπαμίνη στον εγκέφαλο. Είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο χάπι για τη νόσο Πάρκινσον και τώρα μπορεί να εγχυθεί στο έντερο ως γέλη που ονομάζεται εντερική γέλη λεβοντόπα/καρβιντόπα (LCIG) για τη μείωση των περιόδων OFF.
• Απομορφίνη: Αυτό το φάρμακο, ένας αγωνιστής ντοπαμίνης, δρα στα εγκεφαλικά κύτταρα όπως η ντοπαμίνη. Χορηγείται κάτω από το δέρμα είτε με μία μόνο ένεση είτε με συνεχή έγχυση. Βοηθά στη μείωση των περιόδων OFF.

Τόσο η LCIG όσο και η απομορφίνη αποθηκεύονται σε μια εξωτερική φορητή αντλία που είναι συνδεδεμένη με έναν σωλήνα. Ο σωλήνας της αντλίας LCIG είναι συνδεδεμένος με έναν σωλήνα που χορηγεί λεβοντόπα στο έντερο. Η αντλία απομορφίνης είναι προσαρτημένη σε μια λεπτή βελόνα που εισάγεται κάτω από το δέρμα με μια κόλλα για να τη διατηρεί στη θέση της.
 

Γιατί να Χρησιμοποιείτε Θεραπείες Εγχύσεων;

Όταν υποφέρετε από «εξασθένηση», τα εγκεφαλικά σας κύτταρα δεν απορροφούν λεβοντόπα και δεν αποθηκεύουν ντοπαμίνη. Ως αποτέλεσμα, δεν μπορείτε να ελέγξετε τα συμπτώματά σας και πρέπει να παίρνετε το φάρμακο πιο συχνά κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Η θεραπεία με έγχυση παρέχει τη φαρμακευτική αγωγή με μεγαλύτερη συνέπεια και παρέχει πιο συνεπή και αξιόπιστη ανακούφιση από τα συμπτώματα. Η θεραπεία με έγχυση μειώνει επίσης την ανάγκη λήψης φαρμάκων από το στόμα πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι θεραπείες με έγχυση είναι συνήθως πιο αποτελεσματικές από τα χάπια και τα έμπλαστρα μακράς δράσης για την Πάρκινσον.
 

Ποιος πρέπει να εξετάσει αυτή τη θεραπεία;

Οι θεραπείες έγχυσης συνιστώνται εάν η από του στόματος φαρμακευτική αγωγή σας βοηθά, αλλά έχετε αναπτύξει «εξασθένηση» ή/και δυσκινησίες (ακούσιες κινήσεις που συμβαίνουν με υπερβολική φαρμακευτική αγωγή). Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν συνήθως δοκιμάσει μερικά διαφορετικά φάρμακα από το στόμα ή/και έμπλαστρα πριν αποφασίσουν να ξεκινήσουν θεραπείες έγχυσης.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι εάν τα από του στόματος φάρμακα δεν βελτιώνουν τα συμπτώματά σας, ακόμη και για μικρό χρονικό διάστημα, οι θεραπείες με έγχυση δεν συνιστώνται.
 

Πού παρέχονται οι θεραπείες;

Οι ασθενείς γενικά ξεκινούν τη θεραπεία έγχυσης είτε σε νοσοκομείο είτε μερικές φορές σε εξωτερικό ιατρείο. Με την LCIG, ένας γιατρός εισάγει τον καθετήρα στο έντερο σας και ξεκινά τη χορήγηση του φαρμάκου. Με την απομορφίνη, μπορεί να εισαχθείτε στο νοσοκομείο για λίγες ημέρες για μια δοκιμή ή η δοκιμή γίνεται ως εξωτερικός ασθενής. Οι θεραπείες έγχυσης συνήθως ξεκινούν το πρωί και τελειώνουν το βράδυ. Κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών, ένας γιατρός ή ένας νοσηλευτής βοηθά στην προσαρμογή της δόσης σας.
 

Ποιοι είναι οι κύριοι περιορισμοί και οι επιπλοκές των θεραπειών έγχυσης;

• Οι θεραπείες με έγχυση δεν είναι διαθέσιμες παγκοσμίως. Μόνο ορισμένες χώρες διαθέτουν αυτές τις θεραπείες.
• Το κόστος των θεραπειών έγχυσης είναι υψηλότερο από αυτό των χαπιών και των επιθεμάτων, γεγονός που περιορίζει τη διαθεσιμότητά τους.
• Η διαχείριση των θεραπειών έγχυσης απαιτεί διαθεσιμότητα φροντιστών, εκπαίδευση και υποστήριξη.
• Τεχνικά προβλήματα μπορεί να προκύψουν με τον καθετήρα LCIG κατά την εισαγωγή του.
• Οι δερματικές αντιδράσεις μπορούν να περιπλέξουν τη θεραπεία με απομορφίνη. 

Η LCIG και η απομορφίνη έχουν παρόμοιες παρενέργειες με άλλα φάρμακα για την Πάρκινσον, όπως:

• Ναυτία
• Υπνηλία
• Χαμηλή πίεση αίματος
• Σύγχυση
• Ψευδαισθήσεις

Αυτά τα συμπτώματα εμφανίζονται ιδιαίτερα εάν έχουν υπάρξει προβλήματα με άλλες θεραπείες

 

Πνευματικά δικαιώματα © 2018 Διεθνής Εταιρεία για τη Νόσο του Πάρκινσον και τις Κινητικές Διαταραχές (MDS). Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος.