Σπαστικότητα
Κλινική Επισκόπηση
Η σπαστικότητα είναι ένα χαρακτηριστικό διαφόρων νευρολογικών παθήσεων λόγω της απώλειας της αναστολής των κινητικών νευρώνων. Κλινικά εμφανίζεται με έναν ποικίλο συνδυασμό παράλυσης, αυξημένης αντανακλαστικής δραστηριότητας των τενόντων (υπερρεφλεξία με έντονα αντανακλαστικά και θετικό σημείο Babinski) και υπερτονίας (σε αντίθεση με την ακαμψία που θεωρείται χαρακτηριστικό γνώρισμα του παρκινσονισμού). Μπορεί να υπάρχει κλονισμός (συνηθέστερα στον αστράγαλο) και να εμφανίζεται ως ακούσιες, ρυθμικές, μυϊκές συσπάσεις και χαλαρώσεις.
Παθοφυσιολογικά, το αντανακλαστικό διάτασης μπορεί να παίζει βασικό ρόλο στην ανισορροπία μεταξύ των διεγερτικών και ανασταλτικών ερεθισμάτων προς τους α κινητικούς νευρώνες.
Συχνές αιτίες σπαστικότητας περιλαμβάνουν αναπτυξιακές ή επίκτητες αλλοιώσεις της πυραμιδικής οδού στον εγκέφαλο ή/και στον νωτιαίο μυελό στο πλαίσιο εγκεφαλικής παράλυσης, εγκεφαλικού επεισοδίου, σκλήρυνσης κατά πλάκας, τραύματος και άλλων.
Δείτε την πλήρη περιγραφή
Η σπαστικότητα είναι μια κοινή και σημαντική αιτία μειωμένης ποιότητας ζωής και ανεξαρτησίας. Οι πτώσεις είναι μια από τις πιο σημαντικές συνέπειες (βλ. επίσης: διαταραχές βάδισης).
Η αξιολόγηση και η διαχείριση της σπαστικότητας θα πρέπει να επικεντρώνονται πρώτα στον αποκλεισμό συμπτωματικών αιτιών. Μετά τη διόρθωση των συμπτωματικών αιτιών, η διαχείριση είναι συνήθως υποστηρικτική, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει σωματική και επαγγελματική θεραπεία. Ειδικοί παράγοντες που μπορούν να βελτιώσουν τη θεραπεία περιλαμβάνουν αγωνιστές υποδοχέων GABA, π.χ. μπακλοφένη ή βενζοδιαζεπίνες, π.χ. κλοναζεπάμη, ή ανταγωνιστές υποδοχέων ρυανοδίνης, π.χ. δαντρολενη ή αλλαντική τοξίνη.
Ενημέρωση 2016 Συνεισφορά από:
Σουζάν Α. Σνάιντερ, MD
Σύμβουλος Νευρολόγος
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο LMU Muenchen
Μόναχο, Γερμανία
